De tweede halve finale opent met een best wel grappige zwart-witparodie op het Oostenrijkse winnende nummer van vorig jaar, “Wasted Love” van JJ, uitgevoerd door de twee presentatoren Victoria Swarovski en Michael Ostrowski. Meteen daarna verschijnen ze live op het podium met een reddingsvest rond hun nek en de haren volledig in de war, klaar voor de feestelijke opening van de show.
1. BULGARIA – Dara – “Bangaranga”
We trappen de avond af met het opzwepende “Bangaranga”. Dara begint jammer genoeg niet al te zuiver aan haar nummer, en ook later in het optreden glippen er nog geregeld wat valse noten tussendoor. Visueel zit de act nochtans sterk in elkaar: haar dansers verschijnen met plastic maskers op en nemen plaats op felrode stoelen, wat meteen een intense sfeer creëert. De energie spat van het scherm en de choreografie houdt het tempo hoog, maar muzikaal weet de performance me toch net iets minder te overtuigen. Daardoor blijf ik na afloop toch wat op mijn honger zitten.
2. AZERBEIDZJAN – Jiva – “Just Go”
Jiva verschijnt op het podium in een zwarte, half afgerafelde glitterjurk, voor een reeks grote schermen met wapperende gordijnen. Met volle overtuiging brengt ze haar nummer, terwijl rode tranen langzaam uit haar ogen lijken te stromen. Een opvallend en behoorlijk akelig beeld dat meteen al mijn aandacht naar zich toetrekt. Daardoor raak ik zelf wat minder mee in de rest van de performance. Visueel gebeurt er daarbuiten niet zoveel, maar vocaal staat ze wel stevig haar mannetje: geen valse noot te bespeuren. Toch vraag ik me af of dit genoeg zal zijn om een finaleplaats binnen te halen.
3. ROEMENIË – Alexandra Căpitănescu – “Choke Me”
Alexandra opent haar act op indrukwekkende wijze: ze staat verbonden met verschillende witte, lichtgevende slangen die lopen naar de elektrische gitaren van de twee gitaristen op het podium. Na verloop van tijd maakt ze zich los van die kabelachtige constructie en zet ze haar optreden krachtig verder, vol overtuiging en met sterke vocals. Op de achtergrond verschijnt ook een witte, monnikachtige figuur met kap, naar wie ze op een bepaald moment rechtstreeks lijkt te zingen. Tegen het einde barst de act letterlijk los met heel wat vuur en spectaculaire effecten. Sterk gebracht: visueel boeiend én muzikaal overtuigend, fijn om naar te kijken én luisteren.
4. LUXEMBURG – Eva Marija – “Mother Nature”
Eva verschijnt in een beige, aardse outfit die aansluit bij het natuurlijke thema van haar nummer. Ook haar microfoonstandaard werd volledig aangekleed met takken en geel-witte bloemen, terwijl op de achtergrond allerlei natuurbeelden voorbij komen, zoals gouden fladderende vlinders en zachte organische visuals. Helaas weet haar zang me minder te overtuigen: geregeld klinkt ze niet helemaal toonvast, en vooral naar het einde toe wordt het vocaal behoorlijk wankel. Ik twijfel sterk of dit voldoende zal zijn voor een plek in de finale.
5. TSJECHIË – Daniel Žižka – “Crossroads”
Daniel begint zijn nummer zittend, omringd door een halve cirkel van spiegels die zijn silhouet telkens opnieuw weerspiegelen. Wanneer hij rechtstaat, wordt dat spiegelspel nog verder doorgetrokken en zien we op bepaalde momenten een haast eindeloze reeks reflecties van hem verschijnen. Doorheen de hele act wordt creatief gespeeld met spiegels in allerlei vormen en formaten. Qua styling houdt Daniel het opvallend eenvoudig: een jeanshemd gecombineerd met een donkere broek, zonder grote franjes of extravagantie. Hoewel dit nummer normaal gezien totaal niet mijn ding is, moet ik eerlijk toegeven dat Daniel vocaal erg sterk presteert. Zijn zang klinkt van begin tot einde loepzuiver. Iets wat van heel wat voorgangers vanavond helaas niet gezegd kon worden.
>> FRANKRIJK – Monroe – “Regarde!”
Monroe verschijnt volledig in het wit, gehuld in een soort pofkleed. Rond haar staan een vijftal dansers, allemaal strak in het zwart gekleed, wat voor een sterk visueel contrast zorgt. Tijdens de act wordt volop gespeeld met felle witte spots en dikke mistwolken, waardoor het optreden een dromerige maar tegelijk intense sfeer krijgt. Naar het einde toe barst alles volledig los: extra lichteffecten, wit vuurwerk achter haar en dansers die zich letterlijk aan haar voeten werpen, zorgen voor een bijzonder krachtig slotbeeld. Knap opgebouwd, indrukwekkend gebracht én bovendien vocaal erg sterk. Dit zie ik echt hoog eindigen.
BREAK – We krijgen dezelfde lerares te zien die we al zagen tijdens de eerste halve finale. Op een heldere manier legt ze uit dat niet alle kijkers en deelnemers deel uitmaken van de LGBTQ+-gemeenschap. Ze spreekt de hoop uit dat we ooit al die verschillende letters kunnen vervangen door slechts één letter: de ‘H’ van “Human”.
6. ARMENIË – Simón – “Paloma Rumba”
Simon opent zijn act in een lift, waar hij samen met zijn dansers meteen stevig begint te dansen. Die dansers dragen outfits die doen denken aan werkkledij, compleet met opvallende gele dassen, terwijl Simon zelf een zwart vestje draagt dat volledig volgekleefd hangt met gele post-its. Na een tijdje verlaten ze de lift en verplaatst de actie zich naar een podium vol flitsende stroboscoopeffecten, waar het tempo alleen maar hoger lijkt te gaan. Er wordt onafgebroken gedanst en de energie spat van het scherm. Halverwege vliegt Simons vestje uit en staat hij alleen nog in zijn “marcelleke”. Een energieke act die vooral visueel blijft hangen. Ik denk dat dit wel zal scoren bij de kijkers.
7. ZWITZERLAND – Veronica Fusaro – “Alice”
Veronica brengt haar nummer met een microfoon die vastzit aan een lang wit koord, waaraan ze regelmatig trekt. Na verloop van tijd verdwijnt het koord en verschijnen er danseressen rond haar, waardoor de act meer dynamiek krijgt. Halverwege verandert het podium vervolgens in een soort rood web van touwen, waarin de dansers allerlei acrobatische bewegingen uitvoeren. Tegen het einde raakt Veronica zelf verbonden met dat netwerk van koorden, terwijl ze tegelijk gitaar speelt. Visueel zit deze act bijzonder knap in elkaar en ook vocaal levert ze een erg sterke prestatie af. Ik ben fan.
8. CYPRUS – Antigoni – “Jalla”
Antigoni begint haar optreden half liggend op de grond, met een voile over haar hoofd die ze al snel wegtrekt om over te gaan in zwoele, sensuele moves vanaf een ietwat verhoogd podium. De staging zet meteen in op een verleidelijke sfeer, maar vocaal loopt het minder vlot: ze slaat duidelijk behoorlijk wat valse noten, en het geheel komt wat onzeker over, alsof ze last heeft van zenuwen. Samen met haar danseressen blijft ze het sexy concept verder uitspelen tot het einde van het nummer. Eerlijk gezegd is het voor mij wat teleurstellend en déjà-vu…
>> OOSTENRIJK – Cosmó – “Tanzschein”
Cosmo opent zijn act liggend op de grond, dansend in speelse zwarte vormen die van bovenaf worden geprojecteerd en waardoor het geheel een opvallend grafisch effect krijgt. Hij draagt een blauwe glitterster als make-up over zijn linkeroog, wat hem een bijzondere uitstraling geeft. Rond hem verschijnen vier dansers met een zilveren hoofd van een leeuw, antilope, gorilla en neushoorn. Het geheel zit vol beweging en energie, waardoor de act constant blijft prikkelen. Ook vocaal weet Cosmo dit overtuigend neer te zetten, waardoor het totaalplaatje verrassend goed uit de verf komt.
9. LETLAND – Atvara – “Ēnā”
Atvara verschijnt in een zilveren glitterjurk. Door de zijdelingse belichting ontstaat er achter haar op een wit vlak een zwarte lange schaduw. Na verloop van tijd verandert dat beeld: er verschijnen twee schaduwen die haar lijken te tonen als klein meisje met een paardestaart. Later wordt ze omringd door scherven die in de lucht rond haar heen cirkelen. Met een handbeweging duwt ze die fragmenten van zich weg, tot ze uiteindelijk allemaal op de grond vallen tegen het einde van het nummer. Het visuele concept zit sterk in elkaar en blijft hangen, en vocaal valt er niets op aan te merken. Kortom: beter dan ik had verwacht.
10. DENEMARKEN – Søren Torpegaard Lund – “Før Vi Går Hjem”
Groene uplighting kleurt het podium terwijl een glazen kubus met dansers erin centraal staat. Søren danst eromheen en klimt erop en het geheel wordt even vanuit een kikkerperspectief getoond. Hij beweegt zijn handen over het glas, alsof hij de dansers onder zich probeert te bereiken. Daarna laat hij zich langzaam in de kubus zakken, waar hij verder danst. Rode spots nemen het licht over en geven de scène een intensere sfeer. De act barst daarna volledig los wanneer ze met zijn allen de kubus verlaten. Hij trekt een laag kledij uit en ze dansen vooraan op het podium verder. Het is vocaal helaas niet altijd helemaal loepzuiver, waardoor ik toch een klein beetje met gemengde gevoelens achterblijf.
BREAK – We krijgen een reeks reacties te zien van alle deelnemers op het moment dat ze voor het eerst het grote songfestivalpodium betraden. Eén voor één zie je hoe iedereen duidelijk onder de indruk is.
11. AUSTRALIË – Delta Goodrem – “Eclipse”
Zangeres Delta Goodrem staat in een prachtige gouden glitterjurk met een bijpassende glittercape, terwijl we achter haar een fonkelende projectie van goud en twee halve manen te zien krijgen. Na een tijd stapt ze naar voren en begint te spelen op een indrukwekkende gouden piano. Gaandeweg wordt de staging steeds intenser met vlammen en gouden vonken. Ze eindigt haar nummer tot slot op een paal die omhooggaat, gevolgd door een gordijn van vonken achter haar dat het geheel spectaculair afrondt. Ze wilden duidelijk alles uit de kast halen. Vocaal lijkt ze echter iets te hard te willen bewijzen wat ze kan, waardoor het soms wat geforceerd overkomt. Misschien speelden de zenuwen haar parten?
12. OEKRAÏNE – Leléka – “Ridnym”
Leléka verschijnt in een wit blousje en broek met subtiele franjes. De hele act is opgebouwd rond zachte blauwe tinten, met strakke witte lichtstroken die het podium doorkruisen. Er waait wind door haar haren, wat samen met de bewegende blauwe gordijnen op de achtergrond zorgt voor een dynamische sfeer. Op een bepaald moment vallen die gordijnen neer en transformeren ze visueel naar rode, wapperende doeken. Vocaal staat ze er opvallend sterk: alles klinkt loepzuiver. Eerlijk gezegd presteert ze beter dan ik had verwacht. Een aangename verrassing.
>> VERENIGD KONINKRIJK – Look Mum No Computer – “Eins, Zwei, Drei”
Het hele podium staat vol tafels die gaandeweg worden verschoven, omgedraaid of gekanteld tot mixstations, mengpanelen en allerlei geïmproviseerde muziekinstallaties waarop hij naar hartenlust speelt. Hij wordt omringd door dansers met opvallende groene, fluffy tv-schermen als hoofd. De act blijft constant in beweging, waardoor je echt niet goed weet waar eerst te kijken. In het midden van al die chaos staat hij zelf in een roze outfit, terwijl de dansers gaandeweg hun vesten uittrekken en op het einde volledig in het groen gehuld zijn. Het is visueel heel druk en creatief opgebouwd, maar vocaal is dit duidelijk niet de sterkste deelnemer van het jaar. Toch werkt het concept in mijn ogen: het is speels, grappig en blijft hangen.
13. ALBANIË – Alis – “Nân”
We zien een oudere vrouw geprojecteerd op de achtergrond, wat meteen een emotionele toon zet. Opvallend is dat we gele Engelse ondertitels te zien krijgen, zodat we goed kunnen volgen wat Alis zingt. Op een bepaald moment komt “mama” voorbij en wrijft ze zacht over de zanger zijn wang. Helaas wordt er meerdere keren duidelijk vals gezongen, wat het emotionele effect eerder ondermijnt dan versterkt. Ik vind het geheel eerder teleurstellend. Te veel drama…
14. MALTA – Aidan – “Bella”
Aidan draagt een leren gilet met gouden knopen en een bijpassende broek, en staat in een soort lichtgevend prieeltje. De camera draait voortdurend om hem heen, waardoor we af en toe ook de reflectie zien van een dansende dame die als het ware rond hem blijft bewegen. Het prieeltje begint steeds sneller rond hem te draaien, terwijl de wind door zijn haren jaagt en het geheel een licht duizelingwekkend effect krijgt. Je wordt als kijker bijna meegezogen in die draaikolk van licht en beweging. Net op het juiste moment komt alles weer tot stilstand, waarna de act eindigt in een rustig shot vanop afstand met veel wit licht dat alles reflecteert. Visueel erg sterk opgebouwd en mooi uitgewerkt, en vocaal staat Aidan er bovendien stevig: hij zingt zuiver en gecontroleerd doorheen het hele nummer.
15. NOORWEGEN – Jonas Lovv – “Ya Ya Ya”
Rode spots domineren het podium terwijl overal woorden in wit en rood worden geprojecteerd, waaronder vanzelfsprekend “YA YA YA” dat eindeloos terugkomt. Aron staat in bretellen met zijn ontbloot bovenlijf, waardoor zijn vele tattoos volledig zichtbaar zijn en extra in de spotlight komen te staan. Rond hem staan muzikanten in rode kostuums. Hij oogt heel zelfverzekerd en heeft duidelijk veel presence op het podium, maar vocaal gaat het niet altijd vlekkeloos: er zitten meerdere serieuze missers tussen en zijn stem klinkt op momenten ook wat hees, misschien door de vele repetities? De act eindigt met vuurwerk, maar het geheel weet me als afsluiter van deze tweede halve finale niet helemaal te overtuigen.
Kortom: al bij al vond ik de eerste halve finale de betere van de twee!
